4 dic 2015

Un xoves de decembro

Hai días que a ansiedade me agobia no peito, que colle ao meu corazón de rehén ata que o meu cerebro atope un razonamento para non culpabilizarme desa maneira. Hai veces que creo que debería ser mellor, ser perfecta e agradar a todos; que penso que o meu criterio é peor que o do resto só por non poder cumplir as súas expectativas.
Ao final, só se trata de intentar dar o mellor de ti a pesares das circunstancias.

No hay comentarios:

Publicar un comentario