28 jun 2010
Fetiches
E é que, malia que todos temos criteiros para encasillar á xente, a altura, peso, color de pelo e ollos é alto tan simple que resulta aburrido... E é que a xente de hoxe en día non sabe discriminar por si mesma. Chegamos ata un punto no que ata as preferencias de cada un e os criterios son marcados pola sociedade... que triste...
Cales emprego eu, pregutaredes. Cales son os meus fetiches?
- A postura corporal, sobre todo á hora de permanecer apoiado ou sentado. E dicir, hai un determinado tipo de postura corporal que me atrae.
- O estilo de peinado.
- As expresións faciais. Non todo o mundo emprega igual os músculos da súa cara para expresarse... e hai expresións que son realmente bonitas... Unha das miñas amigas está guapísima cando finxe indignación.
- Como non, os bicos...
- Adoro as miradas que che fan sentir cómoda e segura... que transmiten confianza.
- A expresión de opinións propias, sobre todo se defenden unha opinión que considero madura, ou teñen como base valores como a independencia.
- O uso de coñecementos de alto nivel sobre un tema concreto, sin que a súa exposición sexa o obxetivo.
Todos temos os nosos fetiches, certo, non pretendo decir que non nos fixemos no aspecto da xente. É inebitable formarse primeiras impresións... pero, polo menos, que sexan os nosos fetiches, e non os da sociedade. Independencia e individualidade.
2 jun 2010
Relato para una introvertida
Ciega porque no ves tu encanto. Tonta porque no comprendes tu inteligencia. Del montón, porque no luchas por mostrar lo que te hace diferente. Egoísta porque te reservas solo para ti. Y nunca encontrarás a nadie porque, el día en que lo encuentres, dejarás de ser la introvertida a la que le dedico estas líneas.
Relato para una psicóloga
He leído miles y miles de historias de psicólogos. Psicología positiva es el nuevo género en el que se ubican eses nuevos libros que tienen la capacidad de relajar hasta el último músculo de tu cuerpo, de devolverte las ganas de vivir y de luchar, y, sobre todo, de darte ese filtro rosa en la mirada para ver tu vida de otra manera.
Ojalá, algún día, tenga la facultad de escribir de ese modo, te dices. Ojalá pueda pronunciar unas palabras así, ojalá pueda llenar de esa manera las vidas de quienes acuden a mí, pidiendo ayuda. Ojalá...
Mi dulce niña... ojalá te llegue el día en que dejes de exigirte el cielo para estar satisfecha... ojalá veas tu trabajo con orgullo... Ojalá, algún día, encuentres en alguno de esos libros, las palabras que te consuelen a ti.