Estou cansada de bailar o vals dos monstros. Non quero pretender ser ninguén. Non quero que me abracen porque me crean outra persoa. Estou cansada de pasarme tardes aprendendo un guión para interpretar a persoaxe adecuada a cada situación. Estou cansa de que me xuzguen. Estou cansa de xuzgarme.
E se o prezo que teño que pagar por deixar de bailar é a soidade, que así sexa.
No hay comentarios:
Publicar un comentario