A túa chamada... ese feito que sempre capta a miña atención...
Eu, que son a forte, a madura, a que supero xa todo...
Sigo sen poder ignorar as túas chamadas.
E o peor é que non é algo que me atomente. Alomenos, comparado coa inquietud pola posibilidade de que non me volvas chamar.
No hay comentarios:
Publicar un comentario