28.09.2011 - 24 horas decisivas.
Espera, espera e espera nos aeroportos. Xente que vai e ven, a miña indeferencia contrastando coa despois desesperación.
Soa, totalmente soa. Nin sequera a miña lingua me acompañou ata aquí. Estou completamente soa.
Non obstante, consigo sobrevivir. QUe me deparará o mañán? A resposta á pregunta dame medo.
E decidir que un lugar pode ser o teu hugoar cando ti decides cando darte unha ducha.
2.10.2011
As coñecidas fontes de literatura
"Porque Beth non era unha danzarina, pero ela non ía a ser Beth para sempre".
"Ó principio era moi, moi duro, o seguinte a imposible... pero xusto cando estaba a punto de gritar de frustraciónm todo se volveu moito máis fácil"
Comezando a abrir a miña mente, a deixar que aprenda, que se libere das ataduras que a protexían e encerraban. Porque chegou o momento de cumplir os propósitos polos que estou aquí.
No hay comentarios:
Publicar un comentario