Just... not my best day...
E por qué esperta de novo?
A apatía
As ganas de chorar
O vacío de... que falta algo... algo
Como expresalo... as miradas, as conversas, non son suficientes... MIro pola ventá, na procura dese algo, ese algo perdido que está chegando tarde. E busco cada pouco, atenta ós movementos, ó timbre, ó móvil, ó mail... Pero nada chega... Porque ese algo, non é nada.
E quizais, algún día estea... finally on my way home to the comfort of my bed.
Pero hoxe, I'm giving up.
No hay comentarios:
Publicar un comentario