Cómo se pode ser tan tonta?
Correr a túa chamada sen dubidar. Escoitar ata a mínima palabra que me dedicas. Atender ós teus xestos, ás túas miradas... Querer coñecerche de verdade, sexas quen sexas agora...
Facer todo isto, consciente do sufrimento que me conlevará.
Pero o máis incríble é alegrarse porque, como mínimo, agora xa sei as consecuencias.
No hay comentarios:
Publicar un comentario